برای بهترین ها

ادامه ...

*******

زندگی شراب تلخی است که همه محکوم به نوشیدن آن هستیم پس مینوشیم یه یاد کسانی که دوستشان داریم و نمیدانند 

*******

***************************************************************

     *******************************************************

           ***********************************************

***************************************************************

***************************************************************

     *******************************************************

           ***********************************************

***************************************************************

دستان بی رحم روزگار، آجر ثانیه ها را یکی پس از دیگری روی هم می گذارد و دیواری می کشد به بلندای انتظارم!

انتظاری شاید عبث... برای آنکه بار دیگر نگاهم را به نگاهت گره بزنم...  از پل خیال بگذرم و به روزهایی برسم که تو تمام دنیایم بودی و آرزوی من این بود که بخشی هر چند کوچک از دنیایت باشم!

نمی دانم چه شد که دنیا را از من دریغ کردی اما...

اما تا ابد در حبس این انتظار می مانم...

و ملاقاتهای گاه و بیگاه خیالت امیدوارم می کند به رهایی از این هجران!

نمی دانم...

شاید روزی رسید که تصویرم در پشت مژگانت حبس شود تا همیشه!

این روزها...

کوله بار هر ثانیه ای که گذشت را ...

جستجو کردم...

به شوق یافتن نشانی از تو...

افسوس که کوششی عبث بود!!

 

چگونه می توانم تصویرت را به قاب دیدگانم هدیه دهم

خورشید این عشق به چه کار آیدم

آنگاه که خود سایه ای می شوی و به شب می گریزی!!

 

هنوز منتظرم

با هر ضربه ای که به در می خورد

 به خودم نوید حضورت را می دهم

اما چه سود

که گویی این رفتنت بازگشتی نداشت!!!

 

آه!

شاید بتوانی از من بگریزی

در بیداری و رویا

اما من تصویری از آن نگاه آشنا را

قاب کرده ام

و بر تاقچه ی ذهنم گذاشته ام!!!

 

لای لای شبهای من موسیقی دلنواز صدایی است

که با نوای نی و تنبور

موسیقی شبهای تنهایی ام می شود!!!

 

پس بدان که ...

 با من هستی ... حتی اگر نخواهی؛

نخواهی رفت... حتی اگر رفته باشی؛

می مانی... حتی اگر نیایی!!!

باید پذیرفت وقتی میلی به ماندن نداری...

ناگزیرم از پذیرفتن رفتنت!

وقتی دست دلت را گرفته ای و کشان کشان می بری اش از این دیار...

من چه می توانم بکنم جز نظاره و افسوس!

برو و آسوده باش؛

من همین جا می مانم,

در کوچه پس کوچه های خاطره!

اگر روزی روزگاری دلت هوای این روزها را کرد

تردید نکن... بیا!

من همینجا ایستاده ام... کنار این رود... کنار درختی که از میوه اش خوردی...

در سفیدی برف... با فنجانی چای... در انتظار تو...

به یاد اولین روزی که با هم بودن را آموختم!!!

دیگه نا ندارم چیزی بنویسم و به وبلاگم برسم ........ ای کاش میتونستم حرفامو بزنم .

برای دانلود کتاب اینجا کلیک کنید

بچه ها به زودی خاطره دوم از عشق را برایتان مینویسم فکر کنم خیلی جالب باشه برا عاشقا.البته به اون رمز میدم .کسایی که خواستن بخونن باید کارت ورود داشته باشن.

 نگران نباش عشق من!!!! 

 یارانه ام را به حسابم ریخته اند 

 و من دیگر آن قدر ثروتمند شده ام 

 که می توانم تو را تا هر جا که بخواهی برسانم. 

 راستی....  

هنوز هم اهل پیاده روی هستی؟! 

 این هم از زمستان که اینقدر منتظرش بودی. 

 قلبم را در دستانت بگیر 

 چرا که این گرما 

 هیچ وقت سهمیه بندی نخواهد شد!  

قول می دهم...!!!! 

 لبخندت پرندگان را زمین گیر کرده است 

 و درختان را از سر شوق به پرواز در آورده است!  

باور کن تا به حال لبخندی ندیده ام 

 که این گونه تمام قوانین خلقت را به بازی گرفته باشد!!!! 

 می دانم برایت سخت است دیوانگی هایم را ببخشی و فراموش کنی!!! 

 چرا که هنوز در بهترین خاطراتت رد پای کارهای بی منطق من دیده می شود!!!!!!! 

 تمام زندگی ام را گذاشته ام 

 تا انتهای هر کوچه بن بست دری به سوی نور بگشایم.  

اگر به بن بست رسیدی صدایم کن 

 من همچنان برای تو نفس می کشم.(E)

ترشی خاطره ها  

از شیرینی عشق که لذت نبردی  

قلبم را در سرکه می گذارم 

 تا شاید سال ها بعد از ترشی خاطره ها لذت ببری 

 همیشه دلت را به آنچه که نیست خوش کن  

به سرو های بلند به اب های زلال××× 

 فقط کافی است دفاع کنی ار پایان نامه ای 

 که برایت نوشته ام  

دکترای روان پریشی ات مبارک عزیزکم××× 

 همیشه مجبوری بایستی و به انچه پشت سرت افتاده است بنگری  

چرا که زندگی چمدانی است که............ 

 هیچ گاه درش کاملا بسته نمی شود××××× 

 در تمام این سال ها پشت دستت ضربدر می زدی  

تا عشقمان در خاطرت بماند 

 اما همیشه پاک یادت می رفت××××  

باید نگاهی به سیم کشی قلبم بیندازم 

 تازگی ها زیاد با مغزم اتصالی می کند×××× 

میلاد تهرانی-مجله ی موفقیت شماره ی176

سازگاری زنان با علم کامپیوتر .

میدونید چرا زنها در علم کامپیوتر نمی توانند خوب و موثر باشند ؟

ادامه ...

این دوستت دارم های اجباری از هیچ چیز بهتر است اما نه آنقدرکه به عشق دلگرممان کند. درست مثل این که در غذا به جای زعفران زردچوبه ریخته باشی نمی دانم چشمانت با من چه کرده اند که نه توان پیش آمدن دارم و نه توان فرار !!!!!! فکر می کنم تیر عشقت را به جای قلبم به کمرم زده ای!!!! دوست من دلگیر نباش اگر صداها به گوش ات نمی رسند!!!!!!!!!!!! چرا که این گونه قلبت مقصد تمام مهربانی ها و عاشقانه های زمین شده است!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!